Jeśli znasz rozporządzenie REACH, to prawdopodobnie zetknąłeś się z pojęciem Only Representative. Jest to podmiot w UE, który przejmuje obowiązki rejestracyjne od producenta spoza Unii. Mechanizm jest prosty: producent z Chin, USA czy Japonii nie może samodzielnie zarejestrować substancji w ECHA, więc wyznacza europejskiego pośrednika, który robi to w jego imieniu. PPWR wprowadza analogiczną instytucję dla opakowań. Kim jest Autoryzowany Przedstawiciel w PPWR?
Przede wszystkim jest tutaj pewien haczyk: w PPWR występują dwa rodzaje Autoryzowanych Przedstawicieli. Dwie odmienne role, które pełnią zupełnie różne funkcje. Mylenie ich to jeden z częstszych błędów, które obserwujemy w procesie przygotowania do regulacji.
08.07.2026
Pierwszy typ Autoryzowanego Przedstawiciela działa na podstawie Artykułu 17 PPWR. To podmiot wyznaczany przez producenta spoza UE, który może w jego imieniu sporządzić Deklarację Zgodności (DoC), przechowywać dokumentację techniczną i być punktem kontaktu dla organów nadzoru rynkowego.
To opcja, nie obowiązek, ponieważ producent spoza UE może sam wystawić DoC i przechowywać dokumentację. W takim przypadku musi być w stanie dostarczyć ją organom kontrolnym w ciągu 10 dni od żądania. Autoryzowany Przedstawiciel z Art. 17 PPWR ułatwia ten proces, ale nie jest warunkiem wejścia na rynek.
Analogia z REACH jest tu pomocna, ale niepełna. Only Representative wg REACH przejmuje od importera obowiązki rejestracyjne w ECHA. Dlatego importer jest z nich zwolniony. W przypadku PPWR jest jednak inaczej.
Autoryzowany Przedstawiciel z art. 17 PPWR przejmuje od producenta spoza UE obowiązki dokumentacyjne. Sporządza DoC i przechowuje dokumentację techniczną. Odpowiedzialność za poprawność DoC pozostaje jednak przy wytwórcy (producencie) wyłącznie i nie przechodzi ani na Autoryzowanego Przedstawiciela, ani na importera. DoC podpisuje wytwórca albo Autoryzowany Przedstawiciel z Art. 17, jeśli wytwórca udzielił mu takiego mandatu. W obu przypadkach odpowiedzialność za merytoryczną treść DoC spoczywa wyłącznie na wytwórcy (Art. 17 i 39 rozporządzenia 2025/40).
Polska firma jako importer ma odrębny obowiązek z Art. 18: zweryfikować przed wprowadzeniem na rynek, że wytwórca przeprowadził ocenę zgodności i że DoC istnieje i jest dostępna. Importer nie odpowiada za poprawność DoC , tylko za to, że jej nie zignorował. Jedyny wyjątek stanowi sytuacja, w której importer nanosi własną markę na opakowanie lub je modyfikuje w sposób wpływający na zgodność. Wówczas Art. 21 PPWR traktuje go jako wytwórcę z pełnym zakresem obowiązków, włącznie z odpowiedzialnością za DoC.
Autoryzowany Przedstawiciel z art. 17 PPWR nie ma nic wspólnego z opłatami EPR (Rozszerzona Odpowiedzialność Producenta). Za rejestrację, raportowanie i opłaty odpowiada Art. 45. Ten obowiązek spoczywa zatem na importerze występującym w tym przypadku w roli producenta. Nie ma tutaj znaczenia to, czy chiński dostawca wyznaczy jakiegokolwiek Autoryzowanego Przedstawiciela, czy nie. Wyznaczenie Autoryzowanego Przedstawiciela z art. 17 PPWR zdejmuje z chińskiego dostawcy ciężar dokumentacyjny, ale nie zdejmuje z polskiej firmy ani grosza odpowiedzialności EPR.
Podstawa prawna:
Drugi typ Autoryzowanego Przedstawiciela w PPWR to zupełnie inna rola. Artykuł 45 PPWR dotyczy Rozszerzonej Odpowiedzialności Producenta (EPR) i nakłada obowiązek wyznaczenia Autoryzowanego Przedstawiciela w każdym państwie członkowskim, gdzie opakowanie po raz pierwszy trafia bezpośrednio do użytkownika końcowego. Ten Autoryzowany Przedstawiciel rejestruje producenta w krajowym rejestrze opakowań, raportuje wolumeny i wnosi opłaty EPR w jego imieniu.
I tu pojawia się ważne rozróżnienie dla importerów: jeśli firma w UE importuje opakowania od producenta spoza UE i sama wprowadza je na rynek, to ona jest producentem w rozumieniu EPR i to ona odpowiada za rejestrację i opłaty. Chiński dostawca sprzedający przez unijnego importera nie musi wyznaczać Autoryzowanego Przedstawiciela z Art. 45 PPWR.
Obowiązek ustanowienia Autoryzowanego Przedstawiciela z Art. 45 PPWR dla firm spoza UE pojawia się dopiero wtedy, gdy sprzedają bezpośrednio do użytkownika końcowego w UE (z pominięciem unijnego importera).
Opłaty EPR wnosi producent w rozumieniu PPWR , czyli podmiot, który wprowadza opakowanie na rynek UE pod własną nazwą lub marką. W Polsce obowiązek ten jest realizowany przez rejestrację w BDO i coroczne sprawozdanie opakowaniowe. Istnieje już dziś, niezależnie od PPWR.
PPWR wprowadza ekomodulacje opłat EPR, czyli powiązanie wysokości opłat z właściwościami środowiskowymi opakowania. Opakowania łatwe do recyklingu będą objęte niższymi stawkami, trudne do przetworzenia – wyższymi. Polska wdraża te zmiany przez nową ustawę o opakowaniach (projekt ustawy UC100), której ostatnia wersja pochodzi z marca 2026 r. System wchodzi etapami, z dwuletnim okresem przejściowym od 12 sierpnia 2026 r.
Opakowanie bez udokumentowanej klasy recyklowalności nie dostaje ulgi. Nie jest to kara, a raczej prosta zasada: brak dowodu = brak ulgi.
Łatwo zauważyć, że podobne nazwy oznaczają zupełnie różne obowiązki. Najważniejsze różnice między Only Representative wg REACH a obiema funkcjami Autoryzowanego Przedstawiciela w PPWR pokazuje poniższa tabela.
| REACH | PPWR | ||
| Only Representative | Autoryzowany Przedstawiciel z art. 17 | Autoryzowany Przedstawiciel z art. 17 | |
| Funkcja | Rejestracja substancji w ECHA | Dokumentacja i DoC | EPR: rejestracja, raportowanie, opłaty |
| Czy jest obowiązkowy? | Tak | Nie (opcja) | Tak (przy sprzedaży bezpośredniej do end-usera w UE) |
| Kto wyznacza? | Producent spoza UE | Producent spoza UE | Producent bez siedziby w danym kraju UE |
| Odpowiedzialność prawna | Pozostaje przy producencie | Pozostaje przy producencie | Autoryzowany Przedstawiciel odpowiada za EPR w zakresie mandatu |
| Czy importer potrzebuje? | Nie | Nie | Nie (importer sam jest producentem EPR) |
UWAGA: Firma, która wyznaczyła Autoryzowanego Przedstawiciela dla CE-markingu lub REACH, nie może zakładać, że ten sam podmiot pokrywa obowiązki PPWR.
Załóżmy, że Polska firma importuje produkty w opakowaniach bez marki, a projekt został ustalony z dostawcą. Firma ma w tej sytuacji do wyboru trzy drogi:
Firma zamówiła u chińskiego dostawcy opakowanie pod własne wymagania. Podała własne wymiary, własną konstrukcję, własną nazwę lub znak towarowy. W rozumieniu PPWR jest wytwórcą tego opakowania. Wytwórcą czyni firmę nie samo logo, ale kontrola nad projektem i cechami opakowania. Logo i nazwa są jedynie jej przejawem.
Zgodnie z Art. 3 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia 2025/40 wytwórcą jest podmiot, który zleca zaprojektowanie lub wytworzenie opakowania pod własną nazwą lub znakiem towarowym, niezależnie od tego, czy fizyczna produkcja odbywa się w UE czy poza nią. Firma musi wystawić własną DoC i odpowiada za jej treść. Chiński producent opakowania jest w tej relacji dostawcą z Art. 16 — zobowiązanym do dostarczenia danych technicznych niezbędnych do sporządzenia DoC, ale nie ponoszącym odpowiedzialności za jej poprawność. To najczęstszy scenariusz w praktyce importowej i jednocześnie najczęściej nierozpoznany jako źródło obowiązków PPWR.
Firma sprowadza produkt w opakowaniu dokładnie takim, jakie wychodzi z fabryki w Chinach. Nie wprowadza własnej nazwy, znaku towarowego oraz nie ingeruje w projekt ani cechy opakowania. W rozumieniu PPWR firma jest importerem, a nie wytwórcą. Importer nie sporządza własnej DoC, ponieważ ten obowiązek spoczywa na wytwórcy.
Obowiązek importera z Art. 18 to weryfikacja przed wprowadzeniem na rynek, że wytwórca przeprowadził ocenę zgodności i sporządził DoC (oraz przechowywanie jej kopii). Firma nie odpowiada za poprawność DoC, a jedynie za to, że jej nie zignorowała. Krytyczny warunek: importer może wprowadzić do obrotu wyłącznie opakowania zgodne z PPWR. Jeśli chiński dostawca w tym scenariuszu nie wystawił DoC, to opakowanie jest niezgodne i nie może trafić na rynek UE. Importer staje wtedy przed wyborem: wymusić DoC od dostawcy, przejąć rolę wytwórcy i samemu ją wystawić, albo nie wprowadzać produktu. To właśnie ten pat operacyjny prowadzi do Opcji 3.
Dostawca przyjmuje rolę wytwórcy PPWR i wyznacza pisemnym mandatem niezależny podmiot w UE jako swojego Autoryzowanego Przedstawiciela. Ten z kolei sporządza DoC w imieniu dostawcy i przechowuje dokumentację techniczną. Polska firma pozostaje importerem, dlatego jej obowiązek ogranicza się do weryfikacji istnienia DoC przed wprowadzeniem opakowania na rynek i przechowywania jej kopii. Odpowiedzialność za poprawność DoC spoczywa na chińskim dostawcy jako wytwórcy. Wymaga gotowości dostawcy do podjęcia formalnej współpracy regulacyjnej i sfinansowania Autoryzowanego Przedstawiciela.
Każda z powyższych opcji jest legalna. Każda inaczej rozkłada ciężar dokumentacyjny, odpowiedzialność prawną i zależność od gotowości dostawcy do współpracy.
Wytwórca spoza UE (w tym chiński producent opakowań) ma pełne prawo wystawić Deklarację Zgodności (DoC). Podpisując ją, wytwórca przyjmuje pełną odpowiedzialność prawną za zgodność opakowania z wymogami PPWR (Art. 39(4)). Nie jest wymagana obecność w UE ani pośrednictwo Autoryzowanego Przedstawiciela, a wytwórca może wystawić DoC bezpośrednio. Jeśli wyznaczy Autoryzowanego Przedstawiciela z Art. 17 PPWR, ten wówczas robi to w jego imieniu, ale odpowiedzialność za treść i prawdziwość DoC pozostaje przy wytwórcy.
To rozróżnienie ma bezpośrednie konsekwencje finansowe.
Jeśli DoC zawiera nieprawdziwe informacje(np. deklaruje brak PFAS, a opakowanie je zawiera), to odpowiedzialność prawna spoczywa na wytwórcy jako podmiocie, który podpisał dokument. W relacji handlowej między polską firmą a chińskim dostawcą oznacza to, że polska firma powinna zabezpieczyć się kontraktowo. Powinna pojawić się klauzula o zgodności z PPWR, prawo do audytu dokumentacji technicznej i kara umowna za niezgodność DoC ze stanem faktycznym.
Skutki wprowadzenia na rynek UE opakowania niezgodnego z PPWR mogą obejmować:
Koszty wycofania (recall) ponosi podmiot, który wprowadził opakowanie na rynek, czyli co do zasady importer. Projekt polskiej ustawy UC100 przewiduje kary do 2 000 000 PLN za wprowadzanie opakowań niezgodnych z PPWR oraz nakaz wycofania produktu z rynku na koszt firmy.
| Wytwórca odpowiada za treść i prawdziwość DoC, importer odpowiada za to, że opakowanie bez ważnej DoC weszło na rynek. Importer poniesie koszty ewentualnego wycofania. Tę odpowiedzialność można częściowo przesunąć na dostawcę przez odpowiednie zapisy kontraktowe, ale nie można jej wyeliminować. Organy kontrolne w UE będą kierować działania egzekucyjne do podmiotu, który fizycznie wprowadził opakowanie na rynek, a tym podmiotem jest w omawianym przypadku importer. |
Podział odpowiedzialności wygląda zatem następująco:

Poniższy schemat pomaga ustalić, jakie obowiązki ma polska firma importująca produkty w opakowaniach z państw spoza UE i w którym momencie pojawiają się obowiązki wynikające z PPWR.
Całą ścieżkę decyzyjną przedstawiamy również na poniższym schemacie:

Podmiot sporządzający Deklarację Zgodności bierze na siebie pełną odpowiedzialność regulacyjną za opakowanie na rynku UE. To on dostarcza dokumentację organom kontrolnym w ciągu 10 dni od żądania. To on odpowiada za wycofanie opakowania z rynku, jeśli okaże się niezgodne. I to on zapłaci ekomodulowane opłaty EPR.
Dla importera, który sprowadza produkty w opakowaniach z Chin i sam jest producentem w rozumieniu PPWR, oznacza to, że jego dostawca z Azji stał się źródłem ryzyka regulacyjnego i finansowego. Nie dlatego, że cokolwiek zrobił źle, ale dlatego, że być może nie dostarczył danych, których PPWR teraz wymaga.
Firma z Chin, Korei czy Tajwanu, która sprzedaje opakowania z tworzyw sztucznych na rynek UE, staje przed kilkoma niezależnymi regulacjami. Każda z własnym obowiązkiem posiadania podmiotu w UE. W praktyce wszystkie te role może pełnić jeden podmiot prawny, co radykalnie upraszcza strukturę compliance.
Tworzywa sztuczne zawierają substancje chemiczne podlegające rejestracji w ECHA. Producent spoza UE, który dostarcza substancje lub mieszaniny do unijnych importerów, może wyznaczyć OR. Jest to podmiot w UE przejmujący obowiązki rejestracyjne importera. Dzięki temu unijni importerzy są zwolnieni z rejestracji, a producent ma jednego punktu kontaktu z ECHA.
Jeśli producent z Azji jest wytwórcą opakowania w rozumieniu PPWR (jego nazwa lub znak towarowy na opakowaniu, lub zlecił projekt), może wyznaczyć Autoryzowanego Przedstawiciela z Art. 17 PPWR, który sporządza DoC i przechowuje dokumentację techniczną. Odpowiedzialność za zgodność opakowania pozostaje przy producencie, ale obecność dokumentacyjna w UE jest zapewniona.
Jeśli producent z Azji sprzedaje bezpośrednio do użytkownika końcowego w UE z pominięciem unijnego importera, musi wyznaczyć AR ds. EPR w każdym państwie członkowskim, gdzie opakowanie trafia na rynek. Ten z kolei rejestruje producenta, raportuje wolumeny i wnosi opłaty EPR.
Optymalny schemat dla producenta z Azji wygląda zatem następująco:
| REGULACJA | Rola podmiotu w UE | Podstawa prawna |
| REACH | Only Representative | Art. 8 REACH |
| PPWR – dokumentacja | AR ds. dokumentacji | Art. 17 PPWR |
| PPWR – EPR (ROP) | AR ds. EPR | Art. 45 PPWR |
Połączenie tych trzech ról w jednym podmiocie oznacza jeden punkt kontaktu z organami w UE, spójną dokumentację techniczną i brak ryzyka niespójności między rejestracją REACH a zawartością DoC PPWR. Jest to szczególnie istotne przy weryfikacji substancji niebezpiecznych w tworzywach.
Jeśli zastanawiasz się, jak wygląda ten proces dla Twojego łańcucha dostaw — odezwij się.
Silk Road Certification świadczy usługi w zakresie certyfikacji recyklowalności (RecyClass Recyclability), weryfikacji zawartości recyklatu (Program Certyfikacji EN 15343), oceny substancji niebezpiecznych (REACH, RoHS).
← AktualnościPrzetestowaliśmy olejomat. To najprostszy sposób, żeby olej po smażeniu nie trafił do zlewu. Pierwszy taki automat powstał w Płocku we współpracy ORLEN S.A. i EMKA Oil. To dobry przykład gospodarki o obiegu zamkniętym w codziennym wydaniu: odpad z kuchni wraca do obiegu jako surowiec, a mieszkaniec dostaje za to nagrodę. Na co dzień doradzamy firmom w certyfikacji zrównoważonego rozwoju w systemach ISCC EU, KZR INiG, REDcert-EU i SURE. Często jesteśmy w trasie, więc sprawdziliśmy olejomat osobiście. Jedno pytanie nasunęło nam się od razu: : czy da się prześledzić łańcuch dostaw od naszej patelni do baku? W tym artykule wyjaśniamy, co dzieje się ze zużytym olejem po wrzuceniu butelki do automatu, dlaczego jego emisje liczą się w systemie ETS jako zero i dlaczego bez certyfikatu ta sama butelka oleju jest warta znacznie mniej.
→ CZYTAJ WIĘCEJW dniach 2–9 października 2026 roku spotkamy się z Państwem podczas targów PLASTEX – Międzynarodowych Targów Tworzyw Sztucznych i Kompozytów w Brnie. Silk Road Certification będzie jednym z wystawców wydarzenia, które co dwa lata gromadzi przedstawicieli branży tworzyw sztucznych, producentów, przetwórców, dostawców technologii oraz firmy związane z recyklingiem. To dla nas szczególna okazja do rozmów o tym, co coraz mocniej wpływa na rynek tworzyw sztucznych: recyklingu, recyklatach, identyfikowalności, projektowaniu opakowań z myślą o recyklingu oraz certyfikacji.
→ CZYTAJ WIĘCEJTrader, broker, magazyn, a także pośrednik logistyczny: każde dodatkowe ogniwo może mieć wpływ na identyfikowalność certyfikowanego recyklatu. Sprawdzamy, czym różni się trader recyklatu od brokera recyklatu, jakie obowiązki mają te podmioty w ISCC PLUS i RecyClass oraz co dzieje się z oświadczeniem o recyklacie, gdy materiał przechodzi przez kolejne ręce.
→ CZYTAJ WIĘCEJ