Certyfikacja recyklatu w opakowaniach food-contact.

Opakowania przeznaczone do kontaktu z żywnością w świetle 2022/1616 i PPWR.

Food-contact to w certyfikacji recyklatu przysłowiowy „ Święty Graal”. Kto go ma, sprzedaje drożej, wchodzi do przetargów i może napisać na stronie zdanie, którego konkurencja napisać nie może. Kto go nie ma, sprzedaje płatek do produkcji wiaderek. Różnica nie jest kosmetyczna. „Przeznaczenie do kontaktu z żywnością” oznacza, że materiał przeszedł proces, który potwierdza: nie migrują z niego substancje mogące zanieczyścić żywność, a cały łańcuch (od odpadu, przez recykling, po regranulat) jest identyfikowalny i kontrolowany na każdym etapie.

Czego RecyClass z modułem food-contact nie robi (i dlaczego to nie problem)

Certyfikat RecyClass z modułem A1 lub A2 Food-contact nie zdejmuje żadnego obowiązku prawnego z certyfikowanej organizacji. Autoryzacja procesu dekontaminacji, wpis do rejestru unijnego, deklaracja zgodności wg 2022/1616, dokumentacja techniczna i deklaracja zgodności UE pod PPWR…  wszystko to zostaje dokładnie tam, gdzie było. Czyli u tego, kogo dotyczy.

Dokument w postaci certyfikatu potwierdza, że ktoś niezależny sprawdził wypełnienie odpowiednich obowiązków. Jest informacją, że adekwatne procedury istnieją, zapisy się zgadzają, system identyfikowalności jest skuteczny. Nie oznacza to „dopuszczenia do kontaktu z żywnością”.

Dlaczego mimo to warto?

To kwestia wiarygodności i wejścia jako ogniwo do istniejących łańcuchów, które systemowo wymagają tego modułu. Konwerter już certyfikowany z modułem A2 nie przyjmie płatka bez dowodu pochodzenia. Certyfikcja jest narzędziem, które legitymizuje stosowanie twierdzeń w komunikacji i obrocie handlowym. Reszta tego artykułu jest o tym, jak nie zgubić tego po drodze.

Słownik

W artykule stosujemy szereg skrótów. Aby ułatwić zrozumienie dalszej treści, przygotowaliśmy krótkie wyjaśnienie. Możesz pominąć tę część i przejść DALEJ.

• 2022/1616 – Tekst skonsolidowany Rozporządzenia Komisji (UE) 2022/1616 z dnia 15 września 2022 r. w sprawie materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu przeznaczonych do kontaktu z żywnością.
• CMSS – Compliance Monitoring Summary Sheet; to oficjalny dokument, który ma na celu zapewnienie organom kontrolnym szybkiego i łatwego wglądu w to, jak dany podmiot dba o jakość i bezpieczeństwo procesu recyklingu.
• Decyzja wykonawcza (UE) 2026/1425 – Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 30 czerwca 2026 r. ustanawiająca zasady stosowania dyrektywy (UE) 2019/904 w odniesieniu do obliczania, weryfikacji i zgłaszania danych dotyczących zawartości tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu w jednorazowych butelkach na napoje z tworzyw sztucznych oraz uchylająca decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2023/2683.
• DoC – Declaration of Conformity; deklaracja zgodności.
• Moduł Alpha – to dodatkowy element schematu RecyClass Sorting Process, obowiązkowy dla podmiotów obsługujących materiały wsadowe przeznaczone do recyklingu w aplikacjachfood-contact.
• PPWR – Packaging and Packaging Waste Regulation; Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 z dnia 19 grudnia 2024 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych.
• RAN – Recycling Authorisation Number; numer zezwolenia na recykling, nadawany konkretnemu procesowi recyklingu po uzyskaniu autoryzacji.
• RIN – Recycling Installation Number; jest to unikalny kod identyfikacyjny nadawany konkretnej instalacji w unijnym rejestrze.
• RON – Recycling Operator Number; numer podmiotu zajmującego się recyklingiem, identyfikujący firmę (recyklera) odpowiedzialną za ten proces.
• RSN – Recycling Scheme Number; numer programu recyklingu, nadawany specyficznym systemom zbierania i przetwarzania odpadów.
• SUPD – Single-Use Plastics Directive; czyli Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/904 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie zmniejszenia wpływu niektórych produktów z tworzyw sztucznych na środowisko.

Bilans masowy wszedł do prawa, ale food-contact zaczyna się dopiero za nim

Decyzja wykonawcza (UE) 2026/1425 ustala, jak liczyć i weryfikować recyklat w butelkach PET pod SUPD:

• Dla recyklingu mechanicznego opiera się na systemie 2022/1616.
• W przypadku recyklingu chemicznego wprowadza bilans masowy na poziomie zakładu, bez uwzględniania paliw i strat. Nie pozwala na przenoszenie wolumenów między zakładami. Wymaga także certyfikacji przez stronę trzecią oraz przekazywania certyfikatów w dół łańcucha dostaw, aż do rozlewni.

Takie podejście jest stosowane w systemie ISCC PLUS już od wielu lat. RecyClass również dopuszcza recyklat pochodzący z recyklingu chemicznego, pod warunkiem, że możliwe jest zastosowanie dla niego zasad bilansu masy (mass balance). Stąd również w tym przypadku ścieżka umożliwiająca uwzględnienie zawartości recyklatu pozostaje otwarta.

Mass Balance to nie wszystko

Bilans masowy pozwala określić, jaka ilość recyklatu została przypisana do danej butelki. Nie rozstrzyga jednak, czy butelka może być przeznaczona do kontaktu z żywnością. Technologia musi być uznana za „odpowiednią”, tj. wymienioną w załączniku I, albo zostać autoryzowana jako novel technology. W tym drugim przypadku konieczne jest również spełnienie wymagań dotyczących procesu, w tym uzyskanie odpowiedniej decyzji Komisji Europejskiej oraz posiadanie RIN i CMSS.

Jeśli chodzi o recykling chemiczny (w kontekście zastosowań w kontakcie z żywnością) technologie w wielu przypadkach nadal są klasyfikowane jako novel technology i pozostają przedmiotem oceny. W szczególności są to procesy depolimeryzacji, pirolizy, a także wykorzystania recyklatu za barierą funkcjonalną. W konsekwencji nie mogą być obecnie automatycznie objęte Modułem A2 Food Contact w RecyClass.

Samo zastosowanie zasad bilansu masowego oraz wynikający z nich certyfikat nie zastępują wymagań określonych w rozporządzeniu 2022/1616. Nie stanowią samodzielnej podstawy do uznania materiału za odpowiedni do kontaktu z żywnością. Dlatego do planów zaliczenia recyklatu pochodzącego z recyklingu chemicznego do progu określonego w art. 7 PPWR na 2030 r. należy podchodzić z ostrożnością. O  ile cyrkularne pochodzenie materiału można stosunkowo łatwo udokumentować, o tyle jego dopuszczenie do zastosowań w kontakcie z żywnością wymaga odrębnej ścieżki, dodatkowej dokumentacji oraz odpowiedniego czasu na jej przeprowadzenie.

RecyClass jako przykład dla łańcucha food-contact

W dalszej części omówimy uwarunkowania prawne i praktyczne. Jako przykład posłużymy się systemem certyfikacji RecyClass. Jest to jeden z nielicznych systemów posiadających specjalny moduł, który umożliwia systematyczne podejście do materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością.

RecyClass rozróżnia dwa poziomy modułów food-contact

1. Sorting Process + Moduł Alpha

Rozpocznijmy podróż u źródła, czyli w sortowni. RecyClass ma osobny schemat Sorting Process Certification dla sortowni i kolejnych podmiotów handlujących odpadem. W nim z kolei znajdziemy Moduł Alpha dla strumieni przeznaczonych do recyklingu food-contact.

Sorting Process i Moduł Alpha nie są dziś obowiązkowe ani usankcjonowanie w prawie. Nie są też wymaganiami dalszego ogniwa w Module A1/A2. Natomiast są przydatne. Główną przesłanką „przenaczenia do kontaktu z żywnością” jest wykazanie przez reyklera, że jego odpad wejściowy spełnia art. 6 Rozporządzenia 2022/1616. Chodzi o pochodzenie komunalne, selektywną zbiórkę, kraj o równoważnym prawie oraz identyfikowalność partii. Dostawca ma posiadać działający system zapewnienia jakości zbiórki i sortowania. Sposób udowodnienia jest jego inicjatywą.

Są dwie drogi:

• Bez certyfikatu sortowni – recykler dokumentuje powyższe samodzielnie. Gromadzi deklaracje dostawców o pochodzeniu i sposobie zbiórki, specyfikacje zakupowe z wymogiem selektywnej zbiórki, publicznie dostępne informacje o systemie zbiórki. Utrzymuje procedurę zatwierdzania dostawców i kontrolę wejścia. Audytor sprawdza, czy droga zbiórki i przyjmowane artykuły zostały zweryfikowane i czy kontrola dostawcy jest częścią systemu, a nie tylko oświadczeń dostawcy. To działa, ale trzeba to powtórzyć dla każdego dostawcy, każdego roku. W tym modelu recykler ponosi nakłady procesowe i ryzyko.
• Z certyfikatem sortowni (Sorting Process + Moduł Alpha) dowód jest w zasadzie gotowy. Sortownia sama przeszła audyt pochodzenia, selektywnej zbiórki i identyfikowalności. Recykler pokazuje certyfikat zamiast budować dokumentację od zera. To skraca proces.

Moduł Alpha jest więc narzędziem do wykazania zgodności z 2022/1616 na etapie, którego dotąd nikt nie certyfikował w ramach RecyClass. Można go właściwie traktować podobnie jak ISO 9001 u dostawcy: nikt niby nie każe, ale bez niego każdy audyt zaczyna się od nowa dla reyklera. Realna wartość w kolejnym ogniwie pojawia się, gdy w łańcuchu jest handlowiec (trader) lub kilka sortowni, a zbieranie i weryfikowanie deklaracji przestaje być wykonalne w rozsądnym czasie. Moduł Alpha w ramach RecyClass Sorting Process może być wnioskowany zarówno przez sortownię jak i handlowca odpadów (trader).

2. RecyClass Recycling Process + Moduł A1 i A2 Food Contact

Od 10 października 2024 r. Rozporządzenie 2022/1616 wymaga certyfikacji systemu zapewnienia jakości i identyfikowalności dla operacji wstępnych od pierwszego punktu sortowania. Dlatego każdy wnioskodawca z materiałem wejściowym przeznaczonym do recyklingu food-contact w ramach Recycling Process jest zobowiązany ubiegać się o Moduł A1. W ramach RecyClass nie ma możliwości pominięcia tego modułu przy certyfikacji materiału przeznaczonego do kontaktu z żywnością. W tej konfiguracji jest on po prostu obowiązkowy. Niemniej, po kolei. RecyClass rozróżnia dwa poziomy certyfikacji materiałów kwalifikowanych do kontaktu z żywnością:

Moduł A1 (pre-processing)

Obejmuje operacje wstępne (tj. sortowanie, mielenie, mycie, mieszanie) czyli przygotowujące odpad do dalszej dekontaminacji, zapewniając identyfikowalność wejściowego odpadu i zgodność z art. 6 ust. 3 Rozporządzenia 2022/1616.

Moduł A2 (dekontaminacja)

Obejmuje procesy dekontaminacji przekształcające materiał wejściowy w recyklat nadający się do kontaktu z żywnością. Cztery warunki wejścia muszą być łącznie spełnione:

1. Proces musi używać technologii odpowiedniej z załącznika I, tabela 1 do 2022/1616.
2. Cały materiał wejściowy musi pochodzić od dostawców certyfikowanych na Moduł A1.
3. Do roku musi istnieć pozytywnie zaudytowany przez organ właściwy CMSS.
4. Organizacja dysponuje decyzją autoryzacyjną KE i numerami RAN, RON, RIN, RSN.

Moduł A2 może być wydany organizacjom na całym świecie o ile spełnione są powyższe warunki. Ograniczenie geograficzne dotyczy tylko novel technology. Jeden certyfikat może obejmować oba moduły, przy czym każdy z nich dotyczy określonego produktu. Przykładowo, płatek PET po wstępnym procesie oczyszczania może być certyfikowany w module A1. Regranulat po procesie dekontaminacji może natomiast zostać objęty modułem A2 (jako PRODUKT). Takie rozwiązanie może występować w przypadku recyklera PET posiadającego zarówno linię rozdrabniania i wstępnego przygotowania materiału, jak i linię dekontaminacji.

3. RecyClass Recycled Plastics Traceability + Moduł A2 Food Contact

Załóżmy, że konwerter ma certyfikat RecyClass Recycled Plastics Traceability, kupuje materiał od recyklera z Modułem A1. Pytanie, które często do nas wraca, brzmi:

„Czy to już łańcuch food-contact?”

Odpowiedź jest jednak prosta:

„Nie!”

Od A1 przez A2 do Traceability, czyli gdzie siedzi poziom A2 u konwertera lub handlowca?

Trzeba rozdzielić dwa schematy. RecyClass Recycling Process (recykler) i RecyClass Recycled Plastics Traceability (konwerter, kompounder, trader, producent) to osobne etapy i certyfikacje.

• Certyfikat Recycling Process jest uznawany jako certyfikat dostawcy w schemacie Recycled Plastics Traceability.
• Schemat Traceability ocenia wymagania na dwóch poziomach:
  • Level 1 (obowiązkowy)
  • Level 2 (opcjonalny)

i może być uzupełniony modułami dodatkowymi. Dla food-contact jest to zawsze Moduł A2 (bez odpowiednika A1 jak u recyklera).

Całość przedstawiamy na schemacie blokowym w ujęciu procesowym:

Dwie istotne zasady

Kluczową regułą jest, że wyjście z Modułu A1 to materiał wejściowy do dekontaminacji, nie recyklat „food-contact”. Płatek po sortowaniu, mieleniu i myciu u recyklera z certyfikowanego z Modułem A1 nie ma za sobą procesu dekontaminacji. Konwerter zatem nie może go przyjąć jako recyklatu food-contact. Dekontaminacja musi wydarzyć się przed konwerterem, czyli u recyklera z autoryzacją KE, RIN i deklaracją zgodności wg załącznika III do 2022/1616. Ewentualnie u samego konwertera, jeśli ma własną instalację dekontaminacji, własną autoryzację, RIN i CMSS. To istotne i stanowi źródło najczęstszych niezgodności na audycie.

Druga reguła, częściej ignorowana: ciągłość food-contact nie kończy się na recyklerze, a jest kontynuowana w Traceability i pod modułem food-contact występuje zawsze jako A2. Tu warto przypomnieć, że podział na A1 i A2 istnieje tylko w Recycling Process. Każdy podmiot certyfikowany w Traceability (konwerter, kompounder, trader, rozlewnia) otrzymuje Moduł A2. Z jego perspektywy liczy się bowiem jedno: czy obraca recyklatem po dekontaminacji i utrzymuje jego identyfikowalność. Konwerter, który przyjmuje recyklat po dekontaminacji i deklaruje go w wyrobach food-contact, musi mieć Moduł A2 na własnym certyfikacie Traceability. Nie ma tu znaczenia, czy sam dekontaminuje. Certyfikat dostawcy i DoC są warunkiem koniecznym, ale nie wystarczającym, ponieważ bez modułu A2 po stronie konwertera łańcuch identyfikowalności food-contact urywa się na tym ogniwie. Produkty wymienione w załączniku do certyfikatu dostają przypisany moduł A2 wyłącznie gdy mogą nieść deklarację food-contact „po” recyklacie.

Sekwencja jest więc zawsze ta sama: wykazane pochodzenie na etapie sortowni (Alpha albo deklaracje + system zbiórki) → A1 (pre-processing) → A2 (dekontaminacja, Recycling Process) → A2 (Traceability, każdy kolejny podmiot deklarujący food-contact).

Można skracać liczbę podmiotów, lecz nigdy nie liczbę etapów. Nie można też „zgubić” A2 po drodze. Jeśli w Twoim łańcuchu jest choć jeden certyfikat Traceability bez A2 między dekontaminacją a rozlewnią, nie istnieje łańcuch food-contact.

Kontekst PPWR i deklaracji zgodności

W łańcuchu food-contact z recyklatem funkcjonują dwie różne deklaracje zgodności i warto ich nie mylić.

• Deklaracja zgodności wg załącznika III do Rozporządzenia 2022/1616. Wystawia ją zakład dekontaminacji dla każdej partii recyklatu. Odpowiada na pytanie o bezpieczeństwo kontaktu z żywnością (art. 1935/2004).
• Deklaracja zgodności UE pod PPWR (załącznik VIII). Wystawia ją producent opakowania. Odpowiada na pytanie, czy opakowanie spełnia wymogi PPWR, w tym minimalną zawartość recyklatu z art. 7.

Jak w ich kontekście funkcjonuje certyfikacja z Modułem A1 lub A2?

Moduł A1 niezależnie potwierdza, że odpad spełnia kryteria art. 6 Rozporządzenia 2022/1616. Dla zakładu dekontaminacji to gotowy dowód na wymóg wejściowy A2 i art. 6 ust. 3. Dla PPWR to dowód, że recyklat jest post-consumer. Tylko taki liczy się do progów z art. 7, a wytyczne KE wymagają, by producent udokumentował to w dokumentacji technicznej, nie tylko zadeklarował.

Moduł A2 dla konwertera to podstawa, by w ogóle nazwać materiał recyklatem food-contact i policzyć jego udział w wyrobie w modelu controlled blending. Dla producenta opakowania to dwa elementy dokumentacji technicznej z załącznika VII PPWR naraz: wyliczenie zawartości recyklatu z identyfikowalnym źródłem oraz dowód, że zgodność food-contact tego recyklatu jest obsłużona przez reżim 2022/1616, a nie przez oświadczenie dostawcy.

Jeżeli dokumentacja techniczna deklaracja zgodności opakowania z recyklatem food-contact składa się wyłącznie z oświadczeń dostawców i nie obejmuje materiałów objętych certyfikatem z Modułem A1 i/lub A2 Food Contact to jest to jedynie deklaracja nie poparta dowodem.

Novel technology – co to jest i jak jest umiejscowiona w certyfikacji?

Zarówno RecyClass, jak i SUPD odsyłają do rozporządzenia (UE) 2022/1616, zgodnie za art. 3 ust. 6: „Any recycling technology that has not been subject to a decision on its suitability in accordance with Article 15 or 16 shall be regarded as a novel technology for the purpose of this Regulation.”

Novel technology to każda technologia recyklingu, wobec której Komisja nie podjęła decyzji o jej „przydatności” (suitability).

To kryterium formalno-administracyjne. Przeciwieństwem jest suitable recycling technology, która jest wymieniona w Tabeli 1 Załącznika I. Dziś w praktyce jest to: mechaniczny recykling PET oraz recykling w zamkniętych i kontrolowanych pętlach produktowych. Wszystko poza tym (czyli piroliza, depolimeryzacja, dissolution, mechaniczny recykling poliolefin do materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością) ma na dzisiaj status novel technology.

Novel technology a moduł A1 i A2

Możliwość procesu wg novel technology do wykaznaia zgodności z wymaganiami Modułu A1 i A2 Food Contact jest inna niż w przypadku recyklingu mechanicznego:

• A1: możliwość certyfikacji przy spełnieniu wymagania dla materiału wejściowego tak samo jak przy technologii mechanicznej. Wszyscy dostawcy muszą mieć ważny certyfikat z A1, z własnym pre-processing.
• A2: nie ma możliwości certyfikacji. A2 wydaje się wyłącznie dla technologii odpowiednich z załącznika I. Zakład dekontaminacji z novel technology nie spełnia tego warunku formalnego.

Kolejne implikacje novel technology

Kolejne organicznie dotyczy samej możliwości certyfikacji novel technology w zakresie podstawowym (tzw. Moduł G General). Certyfikat na wymagania podstawowe (Recycling Process albo Traceability) jest możliwa wyłącznie na obszarze EU27+3. Poza tym obszarem certyfikacja novel technology dla food-contact jest niemożliwa. Jest to jedyne ograniczenie geograficzne w całym RecyClass. Odstępstwo od kryteriów wejścia z art. 6 jest możliwe wyłącznie wtedy, gdy opisano je w dossier novel technology — wtedy RecyClass rozpatruje sprawę indywidualnie.

Recykler spoza EU27+3: co naprawdę jest ograniczeniem?

Prawo UE nie zamyka drogi recyklerom z krajów trzecich. Ono je zrównuje do wymagań dla podmiotów z UE. Instalacje poza UE muszą spełniać 2022/1616, jeśli ich recyklat trafia na rynek europejski. Unijny rejestr z art. 24 prowadzi odrębną listę numerów RIN dla instalacji zlokalizowanych poza UE. Schemat RecyClass idzie tym samym torem. Moduł A2 Food Contact może być wydany organizacjom na całym świecie, pod warunkiem technologii odpowiedniej, wejść w 100% z Moduł A1 Food Contact i zaudytowanego CMSS.

Realne ograniczenia dla recyklera spoza EU27+3 są więc trzy:

1. Moduł C (Corporate Social Responsibility – CSR);
2. Raport równoważności prawa kraju zbiórki odpadu;
3. Brak wyjątku przejściowego dla certyfikacji wejść (100% od pierwszego dnia). Nieformalne systemy zbiórki są wykluczone.

Zajmiemy się tymi zagadnieniami w dalszej części artykułu

Pochodzenie odpadu i równoważność prawa krajowego

Aby materiał mógł zostać zakwalifikowany do recyklingu tworzyw przeznaczonych do kontaktu z żywnością, trzeba zweryfikować trzy podstawowe kwestie. Wynikają one z wytycznych RecyClass i odzwierciedlają wymagania art. 6 Rozporządzenia (UE) 2022/1616:

1. Skąd geograficznie pochodzi odpad.

Audytor ma stwierdzić, czy odpad pochodzi z EU27, Islandii, Liechtensteinu, Norwegii, Szwajcarii lub Wielkiej Brytanii. Jeśli odpad jest spoza tego obszaru, to raport musi opisać zweryfikowane dowody równoważności zamiast zakładać zgodność.

UWAGA: to inny zbiór niż „EU27+3” używany dla Modułu C (CSR). Dla pochodzenia odpadu liczy się obszar, w którym obowiązuje Rozporządzenie 10/2011 lub jego uznany odpowiednik.

2. Równoważność prawa kraju zbiórki.

Jeśli odpad zebrano poza tym obszarem, trzeba wykazać, że w kraju zbiórki obowiązuje ustawodawstwo równoważne Rozporządzeniu (UE) nr 10/2011 i to z pozytywną listą substancji do produkcji tworzyw food-contact. Trzeba również dostarczyć dowód równoważności jednostce certyfikującej w czasie audytu. Jeśli kraj trzeci dopuszcza recyklat food-contact, równoważność musi objąć również 2022/1616. W praktyce audytowej dowód ten to raport niezależnej kancelarii prawnej, zatwierdzony przez krajowy organ ds. bezpieczeństwa żywności, osobno na każdy kraj pochodzenia. Analiza chemiczna wyjścia nie zastępuje raportu i nie stanowi dowodu audytowego.

3. Jak odpad został zebrany.

Odpad musi pochodzić z odpadów komunalnych lub równoważnych i z systemu selektywnej zbiórki oddzielającego tworzywa od frakcji resztkowej. Ewentualnie z prywatnych projektów selektywnej zbiórki (door-to-door, DRS, punkty zbiórki). Wykluczone są systemy nieselektywne (handpicking, odpady oceaniczne) oraz odpady zmieszane, w tym co-mingled, dosortowane w sortowni. Do tego odpad musi być identyfikowalny w magazynie per partia, z zachowaniem identyfikowalności partia-do-partii w procesie.

Tabela: konfiguracje łańcuchów food-contact w certyfikacji RecyClass

Najczęstsze niezgodności (z praktyki audytora)

Cztery rzeczy odpowiadają za większość przesunięć terminów certyfikacji food-contact. Co ciekawe, żadna z nich nie jest technologiczna:

1. Certyfikowane dostawy nie pokrywają okresu.
   Audytor ocenia okres, nie stan na dzień audytu. Przy audycie initial potrzeba co najmniej 3 miesiące udokumentowanych dostaw objętych A1/A2 (certyfikacja Provisional). W kolejnych latach pełne 12 miesięcy.
2. Przerwany A2 w łańcuchu.
   Dostawca bez Modułu A, konwerter deklarujący food-contact z płatka po A1, albo (najczęściej) ogniwo z certyfikatem Traceability bez A2 między dekontaminacją a rozlewnią. Dlatego każdy certyfikat należy sprawdzać osobno i w tej samej kolejności: moduł, poziom certyfikacji (A1 lub A2), a także produkty przypisane do danego modułu w załączniku do certyfikatu.
3. Warunki krytyczne pominięte na etapie wniosku.
   Brak pozwolenia odpadowego to w Recycling Process niezgodność krytyczna. Podmiot prowadzący wyłącznie dekontaminację i kupujący płatek wnioskuje o Traceability + A2, nie o Recycling Process. To trzeba ustalić już na etapie wniosku o certyfikację.
4. Raport równoważności i wejścia spoza schematu.
   Raport równoważności musi pochodzić od niezależnej kancelarii prawnej i mieć zatwierdzenie krajowego organu ds. bezpieczeństwa żywności osobno dla każdego kraju pochodzenia.

Wnioski praktyczne na temat food-contact

Reżim food-contact nie jest trudniejszą wersją zwykłej certyfikacji recyklatu. To odrębny łańcuch dowodowy, który zaczyna się już na etapie sortowania odpadów, a nie dopiero u recyklera.

Zbudowanie prawidłowo certyfikowanego łańcucha food-contact jest bardziej sformalizowane, zwłaszcza gdy obejmuje recyklera spoza EU+3. W takim przypadku proces może być bardziej niepewny, dłuższy i wielokrotnie droższy niż w przypadku analogicznego łańcucha funkcjonującego w obrębie EU+3.

Następny krok

Silk Road Certification prowadzi certyfikację łańcucha food-contact obejmującego kolejne etapy: Moduł Alpha w RecyClass Sorting Process, moduły A1 i A2 w RecyClass Recycling Process oraz moduł A2 w RecyClass Recycled Plastics Traceability.

Mamy doświadczenie w certyfikacji organizacji w UE i Turcji, w tym w zakresie obejmującym moduł A1, A2 lub oba moduły.

Silk Road Certification jest akredytowaną przez PCA jednostką certyfikującą RecyClass w zakresie Traceability i Recycling Process. Akredytacja została uzyskana 19 grudnia 2025 r.

Zapraszamy do współpracy!