- Home
- Aktualności
- Który certyfikat dla recyklatu wybrać?
Certyfikacja recyklatu nie jest dziś wyłącznie wyborem konkretnego logo. To wybór rynków, na których dany certyfikat będzie uznawany. Na jednych certyfikat przekłada się bezpośrednio na korzyści biznesowe, a na innych jego wartość może być ograniczona, a nawet zerowa.
Dobrym przykładem jest Hiszpania, gdzie już dziś wymagana jest certyfikacja EN 15343. Musi go wydać jednostka certyfikująca posiadająca akredytację zgodną z ISO 17065. We Francji od stycznia 2026 roku znaczenie ma certyfikacja recyklatu uwzględniająca Annex Eco Modulation. Z kolei Wielka Brytania zmierza w kierunku obowiązkowej certyfikacji ISCC PLUS, planowanej od kwietnia 2027 roku. Niemcy i Holandia nie wprowadzają obecnie formalnego obowiązku certyfikacji recyklatu. Jednocześnie systemy ROP mogą premiować recyklat, którego pochodzenie i zawartość zostały odpowiednio udokumentowane. Na rynkach USA i Azji istotną rolę odgrywa natomiast GRS.
Decyzja o wyborze schematu certyfikacji jest decyzją biznesową, implikująca możliwości ekspansji i rozwoju.
20.08.2026
Zmiana schematu certyfikacji nie jest decyzją, którą można zamknąć w jednym kwartale. Jeśli ma objąć cały łańcuch dostaw, dotyczy recyclera, compoundera, konwertera i producenta. Każde ogniwo musi przygotować się do nowych wymagań. Oznacza to między innymi audyt, zmianę dokumentacji, zasady bilansu mas oraz budowanie wiarygodnej historii danych. Przy łańcuchu obejmującym cztery lub pięć ogniw taki proces może potrwać 12–18 miesięcy. Dlatego gdy wybierasz schemat certyfikacji podejmujesz de facto strategiczną decyzję dotycząca rozwoju Twojego biznesu.
Spełnienie wymagań „na dziś” to tylko jedna strona medalu. Z drugiej bowiem chodzi również o zachowanie dostępu do rynków w przyszłości.
Wiemy już, że wybór odpowiedniego schematu certyfikacji zależy w dużej mierze od rynku docelowego. Poniższa tabela pokazuje, jakie certyfikaty mają znaczenie na poszczególnych rynkach i co może wpływać na ich wybór.
| Certyfikat | Hiszpania (Ley 7/2022) | Francja (CITEO) | Wielka Brytania (PPT) | Niemcy / Holandia | USA / Azja |
| RecyClass RP / Traceability (accredited CB) | ✅ EN 15343 + 17065. | ✅ Wymagany przez CITEO (Annex Eco Modulation). | 🔎 Prawdopodobnie. | ⚠️ Brak wymogu formalnego | 🔎 Mniej rozpoznawalny |
| RecyClass RP / Traceability (recognised CB) | ⚠️ Nie bezpośrednio. | ⚠️ Wymaga weryfikacji z CITEO. | 🔎 Prawdopodobnie. | ⚠️ Brak wymogu formalnego | 🔎 Mniej rozpoznawalny |
| EN 15343 (np. Program Certyfikacji EN 15343 Silk Road Certification) | ✅ Bezpośrednio spełnia Ley 7/2022. | ⚠️ EN 15343 uznawany jako certyfikat recyklera w RecyClass. | 🔎 Prawdopodobnie. | ⚠️ Brak wymogu formalnego | 🔎 Mniej rozpoznawalny |
| ISCC PLUS (mass balance) | ❌ Nie (brak EN 15343, mass balance). | ❌ Brak Annexu Eco Modulation. SD nie zawiera proximity/yield. | ✅ Wskazany (od IV 2027 dla chem. rec.). | ✅ Szeroko stosowany. ⚠️ Brak wymogu formalnego | ✅ Rozpoznawalny |
| GRS | ❌ Nie (brak EN 15343). | ❌ Nie spełnia wymogów CITEO | ⚠️ Brak stanowiska. | ⚠️ Brak wymogu formalnego | ✅ Dominujący (tekstylia, retail) |
| ISCC PLUS + Add-on EN 15343 | ❌ Wprost wyłączony przez ISCC (CB nie mają akredytacji wg EN 15343). | ⚠️ Możliwy tam, gdzie wystarczy alignment z EN 15343 (nie akredytacja). | ⚠️ Do weryfikacji. | ✅ Możliwy. | 🔎 Mniej rozpoznawalny |
| EmpCo 2024/825 (od IX 2026) | Obowiązuje (zakaz ogólnych twierdzeń środowiskowych bez certyfikacji). | Obowiązuje (zakaz ogólnych twierdzeń środowiskowych bez certyfikacji). | Nie dotyczy (poza UE). | Obowiązuje (zakaz ogólnych twierdzeń środowiskowych bez certyfikacji). | Nie dotyczy (poza UE). |
Tabela może wyglądać prosto, ale stoją za nią konkretne wymagania. Każde „tak”, „nie” lub niepewność oznacza określoną regulację, termin lub konsekwencję finansową. Dlatego teraz przyjrzyjmy się bliżej, co dokładnie kryje się za poszczególnymi odpowiedziami.
RecyClass współpracuje obecnie z dwoma typami jednostek certyfikujących. Pierwsze to jednostki accredited, czyli akredytowane zgodnie z ISO/IEC 17065 przez krajową jednostkę akredytującą, będącą sygnatariuszem EA/MLA. Drugie to jednostki recognised, czyli uznawane przez RecyClass, które są jeszcze w trakcie procesu akredytacji.
Do niedawna oba typy jednostek mogły wydawać certyfikaty RecyClass. Od lipca 2026 roku zasady te uległy zmianie.
Zgodnie z dokumentem RecyClass Certifications 2026: Questions & Answers (s. 6–7), od wskazanych poniżej terminów obowiązują nowe wymagania dotyczące uprawnień jednostek certyfikujących.
Oznacza to, że po dacie granicznej certyfikaty RP i RC mogą wystawiać wyłącznie: akredytowana CB (ISO/IEC 17065) lub uznana CB spełniająca warunki okresu przejściowego, dlatego przed zleceniem audytu RecyClass RP lub RC w II połowie 2026 r. sprawdź trzy rzeczy:
Pamiętaj, że certyfikat wystawiony przez jednostkę bez uprawnień jest nieważny, dlatego nie akceptuj go jako dowodu zgodności dostawcy.
Dla hiszpańskiego podatku od plastiku (Ley 7/2022) ta sytuacja ma podwójne znaczenie. Ley 7/2022 wymaga certyfikatu wydanego przez jednostkę akredytowaną wg ISO 17065. Jeeśli certyfikat będzie wystawiony samodzielnie przez recognised CB (nawet jeśli był wydany przed datą graniczną), to nie spełni wymogów. Lista jednostek certyfikujących RecyClass z podziałem na accredited i recognised jest dostępna publicznie na stronie RecyClass:
| Silk Road Certification jest akredytowaną jednostką certyfikującą RecyClass Recycling Process i RecyClass Recycled Plastics Traceability (akredytacja ISO 17065 od 19.12.2025). Status akredytacji SRC dla poszczególnych schematów RecyClass (RP, RC) można zweryfikować na stronie RecyClass. Silk Road Certification prowadzi autorski Program Certyfikacji EN 15343, który również objęty jest akredytacją zgodna z ISO 17065. |
W systemie Rozszerzonej Odpowiedzialności Producenta (ROP, z ang. EPR) we Francji producent wprowadzający opakowanie na rynek płaci opłatę (éco-contribution) do organizacji odpowiedzialności producenta, czyli tzw. PRO (ang. Producer Responsibility Organisation; fra. éco-organisme). Dla opakowań konsumenckich głównym PRO jest CITEO , a drugim jest Léko. Dla opakowań profesjonalnych (w obrocie B2B) przyszłe PRO ma zacząć stosować bonus ROP od stycznia 2027.
Arrêté du 5 septembre 2025 (opublikowany w Dzienniku Urzędowym Republiki Francuskiej, w mocy od 1 stycznia 2026) zmienia specyfikacje (cahier des charges) poszczególnych PRO. Wwprowadza również zharmonizowane kryteria ekomodulacji za stosowanierecyklatu pokonsumenckiego w opakowaniach plastikowych. Na mocy tego dekretu CITEO wymaga od firm korzystających z bonusu ROP obowiązkowej certyfikacji zarówno recyklera, jak i konwertera w łańcuchu dostaw. RecyClass jest wskazany jako schemat certyfikacji dostarczający odpowiednią metodę, dowód i wiarygodność.
Bonusy CITEO za recyklat:
Kluczowym wymaganiem jest kryterium bliskości (proximité). Art. 8 dekretu wymaga, by recyklat był zbierany, sortowany, przetwarzany i włączany w odległości max 1 500 km od centrum Francji, w kraju EU27+3, dlatego RecyClass przygotował do tego dedykowane narzędzie. Annex Eco Modulation. jest opcjonalnym załącznikiem do raportu audytowego RP i RC. Dokumentuje między innymi kraj docelowy ROP, pochodzenie recyklatu, % recyklatu, tonaż, kryteria bliskości, yield procesu recyklingu. Ten załącznik jest wymagany przez CITEO do uzyskania bonusu.
Sustainability Declaration (SD) pozwala przekazać informacje o udziale recyklatu i zastosowanym modelu łańcucha kontroli. SD nie zawiera jednak informacji wymaganych przez francuski mechanizm dotyczących między innymi bliskości geograficznej, a także wydajności procesu.
W efekcie sam certyfikat ISCC PLUS nie daje eksporterowi kompletu informacji potrzebnych do wykazania spełnienia kryteriów CITEO, dlatego firma kierująca recyklat na rynek francuski może potrzebować dodatkowej dokumentacji. I to nawet wtedy, gdy posiada ważny certyfikat ISCC PLUS. Francuski system od 1 stycznia 2026 roku przewiduje bowiem określone warunki uzyskania premii za zastosowanie recyklatu.
To jeden z elementów, które firmy często pomijają przy wyborze certyfikacji. Certyfikacja recyklatu powinna być analizowana w kontekście całego łańcucha dostaw. Certyfikacja jednego ogniwa nie gwarantuje bowiem automatycznie akceptacji dokumentów pochodzących z pozostałych ogniw.
W przypadku RecyClass Recycled Plastics Traceability obowiązują określone zasady dotyczące kwalifikowalności materiałów wejściowych. Schemat ten uznaje obecnie tylko certyfikaty RecyClass (SP, RP, RC) jako certyfikaty dostawców. Wyjątek przejściowy: w pierwszym roku certyfikacji do 34% wejść może być z certyfikatem EN 15343. Jednakże, dla materiałów food-contact jest to 100% RecyClass od pierwszego dnia.
Jeśli chodzi o ISCC PLUS, to podstawą łańcucha dostaw są certyfikaty wydawane w ramach systemu ISCC. Oznacza to, że certyfikat innego schematu nie jest automatycznie uznawany przez ISCC PLUS.
GRS
System GRS opiera identyfikowalność na własnym systemie certyfikacji i wymaganiach. Wszystkie ogniwa łańcucha dostaw muszą być objęte certyfikacją GRS, aby materiał mógł być dalej przedstawiany jako certyfikowany GRS.
| Uwaga praktyczna:Certyfikat uznawany w jednym systemie nie musi być akceptowany w innym, dlatego jeśli Twój dostawca posiada certyfikat ISCC PLUS, a Ty chcesz certyfikować się w RecyClass Traceability, jego certyfikat nie wystarczy. Dostawca będzie musiał uzyskać odpowiednią certyfikację RecyClass, aby jego materiał mógł zostać wykorzystany w certyfikowanym łańcuchu. Działa to również w drugą stronę. Certyfikat RecyClass nie zastępuje automatycznie certyfikacji wymaganej przez ISCC PLUS. |
W marcu 2026 r. ISCC formalnie uruchomił ISCC PLUS Add-on EN 15343 (v1.1). To osobny dokument rozszerzający zakres certyfikacji ISCC PLUS o wymogi normy EN 15343. Ten dodatek stosuje się wyłącznie do recyklingu mechanicznego i wymaga modelu physical segregation lub controlled blending. Zaktualizowana Sustainability Declaration (SD v4.0) zawiera teraz informacje wymagane przez EN 15343.
To zbliża ISCC PLUS z Add-on EN 15343 do modelu RecyClass. (fizyczna identyfikowalność na poziomie recyclera). Jednakże, ISCC wprost informuje, że Add-on EN 15343 nie może być stosowany w Hiszpanii do wykazania zgodności z Ley 7/2022, ponieważ hiszpańskie prawo wymaga akredytacji CB wg EN 15343. Jednostki certyfikujące ISCC tej akredytacji nie posiadają. Z kolei w krajach, gdzie wystarczy zgodność (alignment) z EN 15343 bez formalnej akredytacji dodatek może być stosowany.
Posiadanie certyfikatu nie oznacza automatycznie prawa do umieszczenia logo na produkcie. Każdy system określa własne wymagania dotyczące komunikacji i stosowania oznaczeń. Różnią się między innymi minimalnym udziałem recyklatu wymaganym do zastosowania logo lub deklaracji kierowanej do konsumenta.
W przypadku RecyClass próg wynosi co najmniej 10% zawartości recyklatu. W ISCC PLUS wymagane jest co najmniej 20% certyfikowanego materiału. Z kolei GRS wymaga minimum 50% recyklatu, aby zastosować logo GRS na produkcie. Sam certyfikat GRS może natomiast zostać uzyskany już przy minimum 20% zawartości materiału zgodnego z wymaganiami standardu. Dlatego przed zastosowaniem logo warto sprawdzić nie tylko ważność certyfikatu. Trzeba również zweryfikować wymagany poziom zawartości recyklatu oraz zasady stosowania konkretnego oznaczenia, aby nie wprowadzić klienta lub konsumenta w błąd.
Od 27 września 2026 r. dochodzi jeszcze jedna warstwa regulacyjna. Jest nią dyrektywa (UE) 2024/825 (tzw. ECGT lub EmpCo). Dyrektywa wzmacnia pozycję konsumenta między innymi poprzez ograniczenie stosowania ogólnych oświadczeń środowiskowych bez odpowiedniego uzasadnienia. Dotyczy to określeń takich jak „eko”, „zielony”, „przyjazny środowisku”, a także innych podobnych okresleń.
Dyrektywa 2024/825 jednocześnie ogranicza eksponowanie oznaczeń dotyczących zrównoważonego rozwoju bez odpowiedniej podstawy. Chodzi o oznaczenia nieoparte na systemie certyfikacji lub innym wymaganym mechanizmie weryfikacji. W praktyce znaczenia nabiera również sposób potwierdzenia informacji przekazywanej konsumentowi.
Firma deklarująca na opakowaniu „zawiera recyklat” musi mieć podstawę dla takiego twierdzenia. Samo posiadanie materiału pochodzącego z recyklingu nie zawsze będzie wystarczające. Istotny może być zastosowany schemat certyfikacji, na przykład RecyClass, ISCC PLUS lub GRS.
W przypadku naruszenia przepisów sankcje mogą sięgać 10% rocznego obrotu przedsiębiorcy. Warto przy tym odróżnić EmpCo od dyrektywy Green Claims. Ta druga zakładała dalej idące wymagania dotyczące weryfikacji oświadczeń środowiskowych, jednak prace nad jej opublikowaniem zostały na razie wstrzymane. Komisja Europejska wycofała wniosek dotyczący dyrektywy Green Claims. W rezultacie to EmpCo pozostaje kluczowym instrumentem przeciwdziałania greenwashingowi w UE.
W tym miejscu pojawia się istotne połączenie między EmpCo a zasadami akredytacji RecyClass. EmpCo nie wymaga wprost akredytacji ISO 17065 dla każdego systemu certyfikacji. Wymaga jednak odpowiedniej wiarygodności systemu. Oznakowanie zrównoważonego rozwoju musi opierać się na systemie certyfikacji. System powinien zapewniać niezależną weryfikację przez stronę trzecią. Powinien również zapewniać obiektywny monitoring zgodności. Tymczasem RecyClass wprowadza własne wymagania dotyczące jednostek certyfikujących.
Dla RP wymaganie akredytacji obowiązuje od 12 czerwca 2026 r. Dla RC termin ten przypada na 23 lipca 2026 r. Po tych terminach certyfikat musi zostać wydany przez jednostkę posiadającą odpowiednie uprawnienia. Certyfikat wydany przez jednostkę niespełniającą wymagań nie jest ważny w systemie RecyClass. To z kolei wpływa na możliwość wykorzystania takiego certyfikatu w komunikacji środowiskowej z konsumentem. Twierdzenie oparte na nieważnym certyfikacie może zostać uznane za pozbawione odpowiedniego uzasadnienia. Dodatkowo eksponowanie oznaczenia opartego na nieprawidłowej certyfikacji może prowadzić do dalszych konsekwencji.
EmpCo nie wyklucza wprost jednostek recognised RecyClass. Kluczowe znaczenie ma ważność certyfikatu w ramach konkretnego schematu. Jeżeli RecyClass nie uznaje certyfikatu, problem pojawia się już na poziomie samego systemu. Następnie pojawia się druga warstwa ryzyka związana z komunikacją wobec konsumenta. Firma wykorzystująca logo oparte na nieważnym certyfikacie może więc ponosić podwójne ryzyko. Pierwsze dotyczy zgodności certyfikacji z wymaganiami RecyClass. Drugie dotyczy zgodności komunikacji z EmpCo.
Certyfikacja EN 15343 i RecyClass obejmują wyłącznie tworzywa sztuczne. ISCC PLUS ma najszerszy zakres: plastik, chemia, paliwa, tekstylia, guma, szkło… łącznie ponad 200 pozycji na liście materiałów. GRS to z kolei plastik, tekstylia, szkło, skóra, metal. Jeśli Twój łańcuch obejmuje coś innego niż plastik, to RecyClass nie wystarczy.
CEFLEX (raport VI 2026) szacuje, że spełnienie celów PPWR będzie wymagać ok. 2,5 mln ton recyklatu z opakowań elastycznych (rPE, rPP) do 2030 r. i 5,9 mln ton do 2035. To 440 000 ton dodatkowego recyklatu rocznie. ELV Regulation (porozumienie XII 2025) wprowadza obowiązkowe 15% recyklatu w plastiku w nowych pojazdach (6 lat od wejścia) i 25% (w perspektywie 10 lat). Automotive to zatem następny wielki rynek, który determinuje podejmowane decyzje.
Od 21 listopada 2026 r. eksport odpadów plastikowych z UE do krajów spoza OECD jest całkowicie zakazany. Od maja 2027eksport do spoza OECD będzie możliwy tylko za zgodą KE.
UE nie uchwaliła zharmonizowanych kryteriów utraty statusu odpadów dla tworzyw sztucznych. Regranulat plastikowy może być odpadem w jednym kraju członkowskim i produktem w innym. Certyfikat dla recyklatu nie rozstrzyga tego statusu, dlatego firma potrzebuje trzech warstw jednocześnie: certyfikatu + statusu end-of-waste (prawo krajowe) + zgodności z WSR (Waste Shippment Regulation).
Ma to niemałe znaczenie przy wyborze certyfikatu. Recykler przetwarzający odpady z tworzyw sztucznych spoza OECD traci dostęp do europejskiego surowca po listopadzie 2026… i to nawet jeśli posiada ważny certyfikat ISCC PLUS, RecyClass albo GRS. Certyfikacja recyklatu potwierdza system identyfikowalności, ale nie gwarantuje legalności źródła odpadu. Dla PVC ten problem jest podwójny, ponieważ odpady PVC klasyfikowane są jako Y48 w Konwencji Bazylejskiej, co oznacza, że nawet transport wewnątrz UE wymaga pełnej procedury PIC (notyfikacja + zgoda organów obu krajów). To jest dodatkowy koszt i czas.
Akt wykonawczy SUPD (Single Use Plastics Directive) z 30 czerwca 2026 r. wprowadza dodatkowe ograniczenie: do 21 listopada 2027 r. do celów SUPD liczy się wyłącznie recyklat sortowany oraz przetworzony w UE/EOG. Po tej dacie recyklat z krajów OECD będzie akceptowany, o ile nie zakaże tego WSR. Recyklat z krajów spoza OECD będzie OK tylko pod warunkiem spełnienia równoważnych standardów ochrony środowiska i zdrowia. To ograniczenie SUPD jest odrębne od WSR (który dotyczy transportu odpadów), jak również od RecyClass Module A1 (który dotyczy food-contact). Firma eksportująca butelki PET na rynek UE musi spełnić wszystkie trzy warstwy jednocześnie.
W Hiszpanii wymagana jest certyfikacja EN 15343 + akredytacja 17065. Francja wymaga certyfikacji z Annexem Eco Modulation i kryteriami bliskości od stycznia 2026. UK zmierza w kierunku ISCC PLUS. Niemcy i Holandia nie mają formalnych wymogów, ale ekomodulacja opłat ROP nagradza udokumentowany recyklat. W USA i Azji dominuje GRS. Automotive wchodzi z obowiązkowymi 15%/25%.
Akty delegowane do PPWR dotyczące metodologii recycled content mają być przyjęte do końca 2026 r. Akt wykonawczy SUPD z 30 czerwca 2026 r. daje pierwszy punkt odniesienia (mass balance akceptowany dla recyklingu chemicznego w butelkach PET), ale nie dla recyklingu mechanicznego.
I jeszcze jedno: zawartość recyklatu i zdolność do recyklingu to dwa różne wymogi PPWR. Odpowiednio są to art. 7 i art. 6. Dwa różne certyfikaty, dwa różne audyty. Posiadanie jednego nie zwalnia z drugiego.
Dobór schematu certyfikacji recyklatu do rynku docelowego wymaga szerszego spojrzenia. Trzeba uwzględnić wymagania certyfikacyjne, regulacje krajowe oraz wymagania PPWR, SUPD a nawet EmpCo. Równie ważne jest sprawdzenie statusu jednostki certyfikującej. Warto także ocenić gotowość całego łańcucha dostaw. To połączenie kilku obszarów wymaga specjalistycznej wiedzy. Silk Road Certification pomaga firmom przejść przez ten proces.
Chcesz sprawdzić, który certyfikat dla recyklatu odpowiada Twojemu rynkowi docelowemu? Zrób to przed zaplanowaniem audytu. Pozwoli Ci to uniknąć kosztów związanych z niewłaściwym wyborem schematu lub jednostki.
W czym możemy pomóc?
Wybierz certyfikację nie tylko na dziś. Wybierz ją z myślą o rynku, na którym chcesz sprzedawać.
← AktualnościMyślisz, że wiesz, czym jest opakowanie? PPWR może Cię zaskoczyć Wyobraź sobie zwykły dzień. Rano parzysz herbatę. Potem wpadasz do biura z kawą w kubku. W sklepie kupujesz jabłka, kwiaty i kilka rzeczy na kolację. Po drodze odbierasz paczkę. Wieczorem wyrzucasz worek ze śmieciami. Wydaje się, że z opakowaniami masz do czynienia na każdym kroku. Ale czy potrafisz wskazać, które z tych rzeczy są opakowaniami w rozumieniu nowych przepisów? Od 12 sierpnia 2026 r. odpowiedź ma znaczenie znacznie większe niż dotychczas. Tego dnia zaczyna być stosowane rozporządzenie (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, czyli PPWR. To jest rozporządzenie, a nie dyrektywa. Nie czeka więc na polską ustawę wdrażającą. Jego przepisy stosuje się bezpośrednio, a wraz z nimi pojawiają się obowiązki związane między innymi z deklaracją zgodności UE, dokumentacją techniczną, identyfikacją odpowiedzialności i nadzorem nad zgodnością.
→ CZYTAJ WIĘCEJOd 12 sierpnia 2026 r. każde opakowanie wprowadzane na rynek UE musi mieć deklarację zgodności (DoC) i dokumentację techniczną zgodne z rozporządzeniem (UE) 2025/40 (PPWR). W praktyce audytowej widzimy jednak, że firmy zaczynają od szablonu deklaracji. Dopiero potem pytają: dla którego dokładnie opakowania, w którym strumieniu sprzedaży i kto właściwie powinien ją podpisać? To odwrócona kolejność, ponieważ identyfikowalność opakowań w PPWR stanowi fundament. Jednoznaczne powiązanie każdej partii opakowania z jego wytwórcą, składem materiałowym, dowodami badań, a także – co często pomijane – z modelem sprzedaży, w którym opakowanie trafia na rynek.
→ CZYTAJ WIĘCEJJeśli znasz rozporządzenie REACH, to prawdopodobnie zetknąłeś się z pojęciem Only Representative. Jest to podmiot w UE, który przejmuje obowiązki rejestracyjne od producenta spoza Unii. Mechanizm jest prosty: producent z Chin, USA czy Japonii nie może samodzielnie zarejestrować substancji w ECHA, więc wyznacza europejskiego pośrednika, który robi to w jego imieniu. PPWR wprowadza analogiczną instytucję dla opakowań. Jest tutaj jednak pewien haczyk: w PPWR występują dwa rodzaje Autoryzowanych Przedstawicieli. Pierwszy typ Autoryzowanego Przedstawiciela działa na podstawie Artykułu 17 PPWR. To podmiot wyznaczany przez producenta spoza UE, który może w jego imieniu sporządzić DoC, przechowywać dokumentację techniczną i być punktem kontaktu dla organów nadzoru rynkowego. Drugi typ Autoryzowanego Przedstawiciela w PPWR to zupełnie inna rola. Artykuł 45 PPWR dotyczy Rozszerzonej Odpowiedzialności Producenta (EPR) i nakłada obowiązek wyznaczenia Autoryzowanego Przedstawiciela w każdym państwie członkowskim, gdzie opakowanie po raz pierwszy trafia bezpośrednio do użytkownika końcowego.
→ CZYTAJ WIĘCEJ