- Home
- Aktualności
- PPWR a stany magazynowe
W kontekście wymagań PPWR coraz więcej firm analizuje swoje stany magazynowe opakowań. Przedsiębiorcy chcą wiedzieć, czy zapasy kupione przed 12 sierpnia 2026 r. będzie można legalnie wykorzystać po rozpoczęciu stosowania nowych przepisów.
PPWR a stany magazynowe – co zrobić? Odpowiedź nie jest jednoznaczna. Znaczenie ma rodzaj opakowania, jego przeznaczenie oraz moment wprowadzenia na rynek. Dlatego przed sierpniem warto przeanalizować własne stany magazynowe. Pozwoli to ograniczyć ryzyko strat, problemów z zgodnością oraz niepotrzebnych kosztów związanych z PPWR. „Stare” opakowania po wejściu PPWR nie muszą być problemem.
12.06.2026
Większość przedsiębiorstw kupuje opakowania z wyprzedzeniem. To standardowa praktyka biznesowa. Jednak wejście w życie nowych wymagań PPWR sprawia, że zgromadzone zapasy wymagają ponownej analizy. Pytanie wydaje się proste: czy opakowania kupione przed PPWR można bez przeszkód wykorzystać po 12 sierpnia 2026?. Odpowiedź jest jednak bardziej złożona.
Wszystko zależy od trzech kluczowych czynników:
Dlatego każda z tych sytuacji może prowadzić do innych obowiązków i konsekwencji.
Wytyczne Komisji Europejskiej z 30 marca 2026 r. (C(2026) 2151) odnoszą się do tego zagadnienia bezpośrednio, w sekcji 5 poświęconej PFAS i zapasom. Znaczenie ma również sekcja 6 dotycząca recyklowalności (zdatności do recyklingu). Ponadto warto przeanalizować sekcję 12 dotyczącą opakowań wielorazowych. Dlatego poniżej omawiamy najważniejsze scenariusze krok po kroku.
👉 Jeżeli chcesz sprawdzić, kto odpowiada za sporządzenie deklaracji zgodności UE, przeczytaj artykuł „Kto podpisuje deklarację zgodności PPWR?”. Natomiast wymagania obowiązujące od 12 sierpnia 2026 r. opisaliśmy w artykule „PPWR już za 4 miesiące — czy Twoja firma jest gotowa?”.
PPWR posługuje się pojęciem „wprowadzenie do obrotu” (placing on the market) – art. 3 pkt 10. Wprowadzenie do obrotu to pierwsze udostępnienie opakowania na rynku UE, czy to pustego, czy napełnionego. Nie data produkcji opakowania. Nie data wystawienia faktury. Nie data przyjęcia na magazyn. Kartony leżące na regale jeszcze nie zostały „wprowadzenie do obrotu.” Moment wprowadzenia następuje, gdy zapakowany produkt zostanie wysłany do klienta lub dystrybutora, dlatego ten moment uruchamia obowiązki PPWR.
W marcu 2026 r. firma kupiła 100 tys. kartoników do pakowania kremów. Kartoniki przez kilka miesięcy leżą w magazynie. Produkty zostają zapakowane i wysłane do dystrybutora we wrześniu 2026 r. W takiej sytuacji zastosowanie mają wymagania PPWR obowiązujące po 12 sierpnia. Data zakupu kartoników nie ma znaczenia. Data na fakturze zakupu nie chroni przed regulacją. Chroni dokumentacja zgodności.
Aby rozwiać wątpliwości i zrozumieć jak traktowane są opakowania kupione przed PPWR, Komisja Europejska opublikowała szczegółowe wytyczne interpretacyjne. Dokument wyjaśnia m.in., jak traktować takie opakowania, jakie zasady obowiązują w odniesieniu do PFAS, recyklowalności oraz opakowań wielorazowych.
To najważniejszy punkt dla firm posiadających zapasy opakowań food-contact. Wytyczne KE stwierdzają wprost: PPWR nie przewiduje okresu przejściowego na wyczerpanie zapasów. Opakowania food-contact wprowadzone na rynek po 12 sierpnia 2026 r. muszą spełniać limity PFAS, nawet jeśli wyprodukowano je wcześniej. Nie ma rozróżnienia między PFAS dodanymi celowo a obecnymi niezamierzenie (np. z recyklatu lub zanieczyszczenia procesowego).
Natomiast opakowania food-contact, które zostały już wprowadzone na rynek przed 12 sierpnia – czyli trafiły do klienta, dystrybutora, były przedmiotem oferty sprzedaży – mogą pozostać w obrocie do wyczerpania zapasów (sell-through).
Producenci mogą zatem wyczerpać istniejące zapasy wyłącznie poprzez wprowadzenie ich na rynek przed 12 sierpnia. Musi dojść do przeniesienia własności lub posiadania na odbiorcę.
Podstawowy obowiązek zapewnienia recyklowalności (art. 6 ust. 1) obowiązuje od 12 sierpnia 2026 r. Do czasu wejścia szczegółowych kryteriów Design for Recycling domniemanie zgodności zapewnia norma EN 13430:2004. To oznacza, że większość konwencjonalnych opakowań tekturowych i mono-materiałowych tę przeszkodę przejdzie. Szczegółowe klasy recyklowalności A–C (art. 6 ust. 2a) wchodzą dopiero od 1 stycznia 2030 r. lub 24 miesiące po wejściu aktów delegowanych. To zależy od tego, co nastąpi później.
Opakowania wielorazowe (reusable) już wprowadzone na rynek i będące w obiegu nie muszą być dostosowywane retroaktywnie do wymogów art. 11 PPWR. Masz palety krążące od 2024 r. albo skrzynki transportowe zakupione w 2025 r.? Spokojnie, mogą funkcjonować dalej. Jednak pamiętaj, że nowe opakowania wielorazowe wprowadzane na rynek po raz pierwszy po dacie stosowania muszą już spełniać wymogi.
To, czy można wykorzystać stare opakowania po wejściu przepisów PPWR, zależy przede wszystkim od rodzaju opakowania, jego przeznaczenia oraz tego, czy zostało ono wcześniej wprowadzone do obrotu.
W tym scenariuszu uwzględniamy takie opakowania, jak opakowania na płytki, elektronikę, meble, części przemysłowe. Zakaz PFAS (art. 5 ust. 1) nie ma tu zastosowania. Odnosi się bowiem wyłącznie do opakowań food-contact. Kluczowy wymóg to limit metali ciężkich ≤ 100 mg/kg (art. 5 ust. 6) oraz posiadanie deklaracji zgodności UE i dokumentacji technicznej.
W takim razie czy można wykorzystać stare opakowania po wejściu PPWR? Stok można używać po 12 sierpnia bez ograniczeń — pod warunkiem posiadania powyższych dokumentów.
W przypadkach takich, jak np. folie, tacki, kubki, pojemniki, papier z barierą tłuszczową sytuacja jest inna. Tutaj sekcja 5 wytycznych KE nie pozostawia wątpliwości. Jeśli opakowania zawierają PFAS powyżej progów regulacyjnych i nie zostały wprowadzone na rynek przed 12 sierpnia — nie można ich użyć po tej dacie. Nie ma okresu przejściowego. Nie ma wyjątku „ale kupiliśmy je w styczniu.”
Jeśli nie wiesz, czy Twoje opakowania food-contact zawierają PFAS, to czas na badanie Total Fluorine. To analiza dostępna komercyjnie, a jej wynik przesądza, czy stok można wykorzystać po 12 sierpnia, czy nie.
Tutaj z kolei chodzi o palety, skrzynki transportowe, pojemniki zwrotne, kontenery i inne opakowania wielorazowe. Sekcja 12 wytycznych KE potwierdza: opakowania reusable już obecne na rynku nie muszą być dostosowywane retroaktywnie. Palety mogą krążyć dalej. Nowe opakowania wielorazowe wprowadzane po raz pierwszy po dacie stosowania muszą spełniać wymogi od pierwszego dnia.
Zależy od jednego: czy Twoja marka jest na opakowaniu.
Producentem w rozumieniu art. 3 pkt 13 PPWR jest wytwórca opakowań. To on sporządza deklarację zgodności UE (art. 39), przygotowuje dokumentację techniczną (Załącznik VII) i ponosi odpowiedzialność. Twoja firma, jako podmiot kupujący opakowania i wprowadzający zapakowany produkt na rynek, weryfikuje, że deklaracja istnieje i przechowuje jej kopię (5 lat dla opakowań jednorazowych, 10 lat dla wielorazowych).
W takim przypadku Ty stajesz się producentem w rozumieniu PPWR. Nawet jeśli nie dotykasz fizycznie żadnego opakowania. To Ty sporządzasz deklarację, gromadzisz dokumentację techniczną, podpisujesz DoC i ponosisz osobistą odpowiedzialność prawną. W przypadku brand ownera kluczowe jest zabezpieczenie kontraktowe z wytwórcą opakowań. Może to być umowa dostawy lub osobna trademark license agreement, które zapewnią dostęp do danych niezbędnych do sporządzenia deklaracji, obowiązek informowania o zmianach (art. 15 ust. 4 PPWR), prawo do audytu oraz jasny podział odpowiedzialności. Bez takiego zabezpieczenia brand owner ponosi pełną odpowiedzialność za deklarację, ale może nie mieć dostępu do danych niezbędnych do jej sporządzenia. To luka, którą warto zamknąć przed sierpniem, a nie po nim.
👉 Szczegółowy opis ról i odpowiedzialności znajdziesz w artykule: Kto podpisuje deklarację zgodności PPWR?
Art. 15 ust. 4 PPWR: producent musi posiadać procedury monitorowania zmian w projekcie opakowania, jego właściwościach, normach zharmonizowanych lub specyfikacjach technicznych.
Gdy zgodność opakowania może być zagrożona, to wymagana jest ponowna ocena. Deklaracja zgodności UE nie ma daty ważności. Nie odnawia się co roku. Jest ważna tak długo, jak aktualne są dane, na których się opiera. Wytwórca zmienił dostawcę tektury? Zmienił klej? Zmienił barierę? Deklaracja wymaga aktualizacji dlatego, że fakty się zmieniły. Ciągłość komunikacji w łańcuchu dostaw to nie „nice-to-have”. To jedyny gwarant, że dokument, który podpisałeś, nadal odpowiada rzeczywistości oraz, że przyszłe opłaty EPR naliczane na jego podstawie nie są oparte na „wczorajszych” danych.
Identyfikacja podmiotu sporządzającego deklarację zgodności UE to nie jest zadanie wyłącznie dla compliance managera. To zadanie, które powinno odbyć się w porozumieniu z działem finansowym. PPWR wprowadza bezpośrednią zależność między danymi w deklaracji a przyszłymi opłatami, które obciążą podmiot sporządzający tę deklarację. O tym pisaliśmy niedawno, w artykule PPWR i opłaty EPR.
Zarządzanie stokiem opakowaniowym w świetle PPWR wymaga jednoczesnego uwzględnienia wymogów substancyjnych, dokumentacyjnych, identyfikacji podmiotu odpowiedzialnego i powiązania z przyszłymi opłatami EPR. Zapasy opakowań w świetle PPWRo nie jest zadanie na jedno popołudnie z rozporządzeniem w ręku. Szczerze mówiąc, nie powinno nim być.
Silk Road Certification przeprowadza firmy przez cały ten proces: od inwentaryzacji i identyfikacji roli w łańcuchu dostaw, przez weryfikację zgodności materiałowej, po przygotowanie dokumentacji i deklaracji zgodności UE. Wiemy, że za deklaracją stoją nie tylko wymogi regulacyjne, ale realne koszty operacyjne na najbliższą dekadę. Dlatego właśnie robimy to w porozumieniu z działem technicznym i finansowym klienta.
Jeśli masz opakowania kupione przed PPWR i nie jesteś pewien, co z nimi będzie po 12 sierpnia — odezwij się. Zanim sierpień odpowie za Ciebie.
Jeśli znasz rozporządzenie REACH, to prawdopodobnie zetknąłeś się z pojęciem Only Representative. Jest to podmiot w UE, który przejmuje obowiązki rejestracyjne od producenta spoza Unii. Mechanizm jest prosty: producent z Chin, USA czy Japonii nie może samodzielnie zarejestrować substancji w ECHA, więc wyznacza europejskiego pośrednika, który robi to w jego imieniu. PPWR wprowadza analogiczną instytucję dla opakowań. Jest tutaj jednak pewien haczyk: w PPWR występują dwa rodzaje Autoryzowanych Przedstawicieli. Pierwszy typ Autoryzowanego Przedstawiciela działa na podstawie Artykułu 17 PPWR. To podmiot wyznaczany przez producenta spoza UE, który może w jego imieniu sporządzić DoC, przechowywać dokumentację techniczną i być punktem kontaktu dla organów nadzoru rynkowego. Drugi typ Autoryzowanego Przedstawiciela w PPWR to zupełnie inna rola. Artykuł 45 PPWR dotyczy Rozszerzonej Odpowiedzialności Producenta (EPR) i nakłada obowiązek wyznaczenia Autoryzowanego Przedstawiciela w każdym państwie członkowskim, gdzie opakowanie po raz pierwszy trafia bezpośrednio do użytkownika końcowego.
→ CZYTAJ WIĘCEJDyskusje na temat zawartości materiałów pochodzących z recyklingu w gotowych produktach coraz częściej skupiają się na jednym kluczowym pytaniu: w jaki sposób można zweryfikować zawartość materiałów pochodzących z recyklingu w sposób wiarygodny i podlegający audytowi? Kwestia ta ma szczególne znaczenie w kontekście rozporządzenia PPWR, gdzie oczekuje się, że deklaracja zgodności będzie oparta na udokumentowanych dowodach dotyczących konkretnej partii produktu, a nie na ogólnych oświadczeniach.
→ CZYTAJ WIĘCEJCircular Insights by SRC to regularnie publikowane artykuły w ramach biuletynu prowadzonego przez Silk Road Certification® na platformie LinkedIn. Circular Insights nie jest klasycznym newsletterem pełnym marketingowych komunikatów. Naszym celem jest tworzenie rzetelnego źródła wiedzy, które pomaga organizacjom rozumieć zmiany i podejmować lepsze decyzje. Piszemy o przepisach, normach i certyfikacji językiem biznesu, procesów i praktyki.
→ CZYTAJ WIĘCEJ